بسم الله الرحمن الرحیم

 

                        ضرورت برپائی نماز در مدارس

 

 

 

        تجربه های اجرائی در انواع مدیریتها نشان میدهد که چنانچه "مسئله " مورد نظربه نحوی طبیعی و منطقی با زندگی جاری و روزمره ارتباط یابد – در عمل با موفقیت روبرو خواهد شد. تجاربی مانند : اجرای نوآوری – 5 اس – و به روز نمودن علم آموزش و پرورش در اجرائی شدن یا نشدن دقیقا" بهمین مورد ارتباط دارد که چگونه با زندگی جاری و معمولی و طبیعی دانش آموزان مربوط شود ؟

 

بعد از طرح مسئله بصورت " چگونه نمازرا به زندگی جاری و معمولی و طبیعی دانش آموزان ارتباط دهیم ؟ " چند سوال مطرح و پس از پاسخگوئی به جمع بندی و تحلیل کلی خواهیم پرداخت :

 

طرح سوالات مربوط به مسئله برای پیدا کردن راه حلها :

 

1-    چگونه باید مسئله نماز را بشکلی متفاوت و قابل اجرا در مدارس مطرح نمائیم ؟

 

2-    چگونه باید نماز را بعنوان مسئله به دانش آموزان تفهیم نمود ؟

 

3-    آیا خانواده ( بستگان) در اصلی کردن این مسئله موثرند ؟

 

4-    تفاوتهای محیطی (خانواده و مدرسه ) را چگونه باید به حداقل رساند ؟

 

 

5-    آیا ارتباط دادن نماز به مسابقه و جایزه میتواند موثر باشد ؟

 

6-    آیا باید در برنامه ریزی آموزشی مدارس تغییر بوجود آورد ؟

 

7-    آیا تغییرات باید ناگهانی (با بخشنامه ) یا تدریجی و همراه با درک مسئله و آموزش مربیان باشد ؟

 

 

 

پاسخ به سوالات برای استخراج پاسخهای صحیح و مرتبط :

 

 

پاسخ به سوال 1- نماز باید بصورت درس (همانند سایر دروس) بصورت عملی درمدرسه مطرح گردد

 

پاسخ به سوال2- زمانی که نماز بصورت درس (بیشتر عملی) به دانش آموزان آموزش داده شود – بتدریج قابل فهم و درک خواهد شد.

 

 

 

پاسخ به سوال3- آموزش خانواده توسط انجمنهای مدارس و مربیان با تشکیل کلاسهای آموزشی باید همزمان انجام شود چرا که خانواده و محیط آن حداقل 50٪ مسئله را برای زمینه سازی و بستر سازی تشکیل میدهد.

 

 

 

پاسخ به سوال 4- خانه و مدرسه تفاوتهایی دارند که ازجمله نظم و ترتیب واحترام بدیگران و رعایت قوانین از آنجمله است . برای کاهش تفاوتها و همانند سازی خانه و مدرسه (20 تا 30٪) باید خانه را هم با برنامه ریزی برای دانش آموز و دخالت دادن اولیاء و نظر خواهی (هفتگی یا ماهیانه و حضوری یا کتبی) باین منظور نائل گردید .

 

پاسخ به سوال 5- ایجاد رقابت سالم و مسابقه برای رشد و شکوفائی استعدادها و اهمیت دادن به موضوع بسیار حائز اهمیت است .

 

 

پاسخ به سوال6-باید در برنامه ریزی آموزشی تغییراتی از جمله آموزش در محیط باز و آموزش در مسجد مدرسه و گنجاندن درسی عملی بنام نماز بوجود آورد .

 

پاسخ به سوال 7- از هرگونه تغییر ناگهانی و بخشنامه ای باید پرهیز نموده و تدریجا" و در طول زمان باید تغییرات اعمال شود . علاقه مند کردن با بخشنامه و ابلاغ دستور عملی نبوده و بجای آن باید مربیان را انگیزه مند نمود .

 

در ادامه نقش معلم و مربی بسیار مهم بوده و چنانچه آموزش آنان نیز بنحوی با نماز ارتباط یابد (ارزشیابی) البته بصورت عملی و با انگیزه میتواند تقریبا" به تبدیل معلم ومربی به الگوی آموزش و مبلغ نماز انجام میشود .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

جمعبندی پاسخها :

 

 

 

1-    تغییر در برنامه آموزشی :

 

 

 

1-1          – گنجاندن درسی عملی بنام "نماز" در برنامه آموزشی

 

1-2          – آموزش به خانواده از طریق انجمنها و تشکیل کلاسهای آموزشی

 

1-3          – نظر خواهی شفاهی و کتبی از اولیاء برای همسان سازی محیط خانه و مدرسه

 

1-4          – آموزش معلمین و مربیان از طریق نمرات ارزشیابی و امتحان و آموزش عملی

 

 

 

2-    ایجاد تغییرات تدریجی و غیر ناگهانی

 

 

 

2-1- درسی عملی بنام نماز برای نیمسال دوم تحصیلی درنظر گرفته شود.

 

2-2- ممتازین این درس دارای امتیاز مثلا" ثبت نام مجانی و استفاده از لوازم التحریر مجانی گردند.

 

2-3- این درس رد ندارد و افراد تجدید شده به مساجد و شرکت در نمازها و آموزش بیشتر دعوت میشوند .

 

 

 

3-    بسترسازی و آماده سازی در خانه و در مساجد :

 

 

 

3—1- از مساجد استدعا کنیم که برای طی دوره های عملی دانش آموزان – فرمهای مربوط به کار آموزی یا باز آموزی را امضاء نمایند.

 

3-2- برای تقویت مساجد و نماز بصورت همزمان طرحی تهیه شده که در صورت نیاز تقدیم میشود.

 

4-    معلم و مربیان :

 

4-1- معلم و مربیان را بصورت درس عملی پیش نیاز وادار به آموختن و تقویت نماز نمائیم .

 

4-2- ایجاد انگیزه برای معلم و مربی (مادی و معنوی) ارتقاء شغلی و کسب درآمد بیشتر در صورت احراز موفقیت بیشتر .

 

4-3- ایجاد مبلغ و مروج نماز از معلمین و مربیان حائز رتبه های بالاتر

 

4-4- ایجاد رقابت سالم برای معلمین و مربیان از طریق مسابقات ماهیانه بسیار ساده .

 

امیدواریم که این انعطاف پذیری در آموزش و پرورش باشد که این امر حیاتی و خدائی را بتوان با همت معلمین و مربیان و خانواده های گرامی به تحقق نزدیک نمود.

گردآرونده :آرزو موسوی

انشاءالله